A

Σύνοψη της οδηγίας και των πρακτικών σημείων

Διαβήτης στη χρόνια νεφρική νόσο

Σύνοψη της οδηγίας και των πρακτικών σημείων

Η νεφρική νόσος: Βελτίωση των παγκόσμιων αποτελεσμάτων (KDIGO) 2020 Κλινική πρακτική για το Η διαχείριση του διαβήτη στη χρόνια νεφρική νόσο (CKD) αντιπροσωπεύει την πρώτη κατευθυντήρια γραμμή του KDIGO αυτό το θέμα. Το πεδίο εφαρμογής περιλαμβάνει θέματα όπως η ολοκληρωμένη περίθαλψη, η γλυκαιμική παρακολούθηση και στόχους, τρόπος ζωής και αντιυπεργλυκαιμικές παρεμβάσεις, και προσεγγίσεις στην αυτοδιαχείριση και βέλτιστα μοντέλα φροντίδας. Ο στόχος της κατευθυντήριας γραμμής είναι να δημιουργήσει έναν χρήσιμο πόρο για τους ιατρούς και ασθενείς παρέχοντας συστάσεις με δυνατότητα δράσης με γραφήματα βασισμένα σε αυστηρή, επίσημη συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Ένας άλλος στόχος είναι να προτείνουμε ερευνητικές συστάσεις για τομείς στους οποίους υπάρχουν κενά στη γνώση. Η κατευθυντήρια γραμμή στοχεύει σε ένα ευρύ κοινό κλινικών τη θεραπεία του διαβήτη και της CKD, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις επιπτώσεις στην πολιτική και την πληρωμή. ο Η ανάπτυξη αυτής της κατευθυντήριας γραμμής ακολούθησε μια ρητή διαδικασία αξιολόγησης και αξιολόγησης αποδεικτικών στοιχείων. Οι προσεγγίσεις θεραπείας και οι κατευθυντήριες οδηγίες βασίζονται σε συστηματικές αναθεωρήσεις του σχετικές μελέτες, εκτίμηση της ποιότητας των αποδεικτικών στοιχείων και ισχύ των συστάσεων μετά την Βαθμολογία Αξιολόγησης, Ανάπτυξης και Αξιολόγησης Συστημάτων (GRADE) πλησιάζω. Συζητούνται περιορισμοί των στοιχείων και παρουσιάζονται τομείς για μελλοντική έρευνα.

1

Ολοκληρωμένη φροντίδα σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο

Comprehensive care in patients with diabetes and CKD
1.1: Ολοκληρωμένη διαχείριση του διαβήτη και της χρόνιας νεφρικής νόσου
Πρακτικό σημείο
1.1.1

Οι ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με μια ολοκληρωμένη στρατηγική για τη μείωση του κινδύνου εξέλιξης της νεφρικής και της καρδιαγγειακής νόσου.

1.2: Αποκλεισμός του συστήματος ρενίνης - αγγειοτενσίνης
Σύσταση 1.2.1

Συνιστάται η έναρξη θεραπείας με αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACEi) ή αποκλειστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II (ARB) σε ασθενείς με διαβήτη, υπέρταση και αλβουμινουρία, και η τιτλοποίηση αυτών των φαρμάκων στην υψηλότερη εγκεκριμένη δόση που είναι ανεκτή (1Β).

Πρακτικό σημείο
1.2.1

Για ασθενείς με διαβήτη, λευκωματουρία και φυσιολογική αρτηριακή πίεση, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο θεραπείας με με αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αποκλειστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II.

Πρακτικό σημείο
1.2.2

Παρακολούθηση των αλλαγών στην αρτηριακή πίεση, στη κρεατινίνη και το κάλιο ορού εντός 2–4 εβδομάδων από την έναρξη ή την αύξηση της δόσης του αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή του αποκλειστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II.

Πρακτικό σημείο
1.2.3

Συνέχιση της θεραπείας με αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή με αποκλειστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II, εκτός εάν η κρεατινίνη ορού αυξηθεί περισσότερο από 30% εντός 4 εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας ή την αύξηση της δόσης.

Πρακτικό σημείο
1.2.4

Συμβουλή για αντισύλληψη σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή με αποκλειστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II και διακοπή αυτών των παραγόντων σε γυναίκες που σκέφτονται εγκυμοσύνη ή είναι έγκυες.

Πρακτικό σημείο
1.2.5

Η υπερκαλιαιμία που σχετίζεται με τη χρήση αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αποκλειστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II μπορεί συχνά να αντιμετωπιστεί με μέτρα για τη μείωση των επιπέδων καλίου ορού, παρά με τη μείωση της δόσης ή την άμεση απόσυρση των παραγόντων αυτών.

Πρακτικό σημείο
1.2.6

Μείωση τη δόσης ή απόσυρση του αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή του αποκλειστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II σε περιπτώσεις συμπτωματικής υπότασης, μη ελεγχόμενης υπερκαλιαιμίας παρά την θεραπεία που περιγράφεται στο πρακτικό σημείο 1.2.5, ή για τον έλεγχο των ουραιμικών συμπτωμάτων κατά τη θεραπεία ασθενών με νεφρική ανεπάρκεια (με εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης [eGFR] < 15 ml/min/1,73 m2).

Πρακτικό σημείο
1.2.7

Χρήση μόνο ενός παράγοντα αποκλεισμού στου συστήματος ρενίνης - αγγειοτενσίνης. Ο συνδυασμός αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης με αποκλειστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II, και ο συνδυασμός αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αποκλειστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II με άμεσο αναστολέα της ρενίνης είναι δυνητικά επιβλαβείς.

Πρακτικό σημείο
1.2.8

Οι ανταγωνιστές των υποδοχέων των αλατοκορτικοειδών είναι αποτελεσματικοί για τη διαχείριση της ανθεκτικής υπέρτασης, αλλά μπορεί να προκαλέσουν υπερκαλιαιμία ή αναστρέψιμη μείωση της σπειραματικής διήθησης, ιδιαίτερα σε ασθενείς με χαμηλό eGFR.

1.3: Διακοπή καπνίσματος
Σύσταση 1.3.1

Συνιστάται να συμβουλεύονται οι ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο που χρησιμοποιούν καπνό για τη διακοπή τη χρήσης προϊόνταν καπνού (1D).

Πρακτικό σημείο
1.3.1

Οι γιατροί θα πρέπει να συμβουλεύουν ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο για τη μείωση της παθητικής έκθεσής τους στον καπνό.

2

Γλυκαιμικός έλεγχος και στόχοι σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο

Glycemic monitoring and targets in patients with diabetes and CKD
2.1: Γλυκαιμικός έλεγχος
Σύσταση 2.1.1

Συνιστάται η χρήση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης A1c (HbA1c) για την παρακολούθηση του γλυκαιμικού ελέγχου σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσου (1C).

Πρακτικό σημείο
2.1.1

Η παρακολούθηση του μακροχρόνιου γλυκαιμικού ελέγχου με HbA1c δύο φορές το χρόνο είναι εύλογη σε ασθενείς με διαβήτη. Η HbA1c μπορεί να μετρηθεί έως και 4 φορές το χρόνο εάν ο γλυκαιμικός στόχος δεν επιτευχθεί ή μετά από αλλαγή στην αντιυπεργλυκαιμική αγωγή.

Πρακτικό σημείο
2.1.2

Η ακρίβεια και η ορθότητα της μέτρησης της HbA1c μειώνεται σε προχωρημένη χρόνια νεφρική νόσο (στάδια G4 – G5), ιδιαίτερα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αιμοκάθαρση, στους οποίους οι μετρήσεις της HbA1c έχουν χαμηλή αξιοπιστία.

Πρακτικό σημείο
2.1.3

Ένας δείκτης διαχείρισης της γλυκόζης (GMI) που προέρχεται από δεδομένα συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης (CGM) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει τη γλυκαιμία σε άτομα στα οποία η HbA1c δεν είναι σύμφωνη με τις άμεσες μετρήσεις της γλυκόζης στο αίμα ή με τα κλινικά συμπτώματα.

Πρακτικό σημείο
2.1.4

Η καθημερινή παρακολούθηση της γλυκαιμίας με CGM ή η αυτο-παρακολούθηση της γλυκόζης στο αίμα (SMBG) μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της υπογλυκαιμίας και στη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου όταν χρησιμοποιούνται αντιυπεργλυκαιμικές θεραπείες που σχετίζονται με τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας.

Πρακτικό σημείο
2.1.5

Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο, που επιλέγουν να μην κάνουν καθημερινή παρακολούθηση της γλυκαιμίας με CGM ή SMBG, προτιμώνται αντιυπεργλυκαιμικοί παράγοντες με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης υπογλυκαιμίας και θα πρέπει να χορηγούνται σε δόσεις προσαρμοσμένες για το eGFR.

Πρακτικό σημείο
2.1.6

Οι συσκευές CGM εξελίσσονται ταχέως με πολλαπλές λειτουργίες (για παράδειγμα. οι συσκευές CGM πραγματοποιούν σε πραγματικό χρόνο και κατά διαστήματα σάρωση). Οι νεότερες συσκευές CGM μπορεί να προσφέρουν πλεονεκτήματα για ορισμένους ασθενείς, ανάλογα με τις τιμές, τους στόχους και τις προτιμήσεις τους.

2.2: Στόχοι γλυκαιμίας
Σύσταση 2.2.1

Συνιστάται ο εξατομικευμένος στόχος HbA1c, που κυμαίνεται από < 6,5% έως < 8,0%, σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο που δεν υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση.

Πρακτικό σημείο
2.2.1

Η ασφαλής επίτευξη χαμηλότερων στόχων HbA1c (για παράδειγμα, < 6,5% ή < 7,0%) μπορεί να διευκολυνθεί από CGM ή SMBG και με επιλογή αντιυπεργλυκαιμικών παραγόντων που δεν σχετίζονται με υπογλυκαιμία.

Πρακτικό σημείο
2.2.2

Οι μετρήσεις CGM, όπως ο χρόνος στο εύρος και ο χρόνος στην υπογλυκαιμία, μπορούν να θεωρηθούν ως εναλλακτικές λύσεις για το HbA1c για τον καθορισμό γλυκαιμικών στόχων σε ορισμένους ασθενείς.

3

Παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο

Lifestyle interventions in patients with diabetes and CKD
3.1: Διατροφική πρόσληψη
Πρακτικό σημείο
3.1.1

Οι ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο πρέπει να καταναλώνουν μια εξατομικευμένη διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε λαχανικά, φρούτα, δημητριακά ολικής αλέσεως, φυτικές ίνες, όσπρια, φυτικές πρωτεΐνες, ακόρεστα λίπη και ξηρούς καρπούς, και χαμηλότερη σε επεξεργασμένα κρέατα, εξευγενισμένους υδατάνθρακες και γλυκά ποτά.

Σύσταση 3.1.1

Προτείνεται να διατηρείται η πρόσληψη πρωτεΐνης σε επίπεδα 0,8 g πρωτεΐνης / kg βάρους / ημέρα για άτομα με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο που δεν υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση (2C).

Πρακτικό σημείο
3.1.2

Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, και ιδιαίτερα όσοι υποβάλλονται σε περιτοναϊκή κάθαρση, πρέπει να καταναλώνουν μεταξύ 1,0 και 1,2 g πρωτεΐνης / kg βάρους / ημέρα.

Σύσταση 3.1.2

Προτείνεται ο περιορισμός της πρόσληψης νατρίου σε επίπεδα < 2 g νατρίου την ημέρα (ή < 90 mmol νατρίου την ημέρα, ή < 5 g χλωριούχου νατρίου ανά ημέρα) σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο (2C).

Πρακτικό σημείο
3.1.3

Η κοινή λήψη αποφάσεων θα πρέπει να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της διαχείρισης της διατροφής με επίκεντρο τον ασθενή, σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο.

Πρακτικό σημείο
3.1.4

Διαπιστευμένοι πάροχοι διατροφής, εγγεγραμμένοι διαιτολόγοι και εκπαιδευτικοί διαβήτη, κοινοτικοί λειτουργοί υγείας, σύμβουλοι από ομοτίμους ή άλλοι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να ασχολούνται με την πολυεπιστημονική φροντίδα διατροφής ασθενών με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο.

Πρακτικό σημείο
3.1.5

Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις πολιτισμικές διαφορές, τις δυσανεξίες στα τρόφιμα, τις διαφορές στους πόρους των τροφίμων, τις δεξιότητες μαγειρικής, τις συννοσηρότητες και το κόστος όταν προτείνουν επιλογές διατροφής σε ασθενείς και τις οικογένειές τους.

3.2: Φυσική δραστηριότητα
Σύσταση 3.2.1

Συνιστάται να συμβουλεύονται οι ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο να κάνουν φυσική δραστηριότητα μέτριας έντασης για αθροιστική διάρκεια τουλάχιστον 150 λεπτών την εβδομάδα ή σε επίπεδο συμβατό με την καρδιαγγειακή και φυσική τους ανοχή (1D).

Πρακτικό σημείο
3.2.1

Οι συστάσεις για φυσική δραστηριότητα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ηλικία, το εθνικό υπόβαθρο, την παρουσία συννοσηρότητας και την πρόσβαση σε πόρους.

Πρακτικό σημείο
3.2.2

Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν την καθιστική ζωή.

Πρακτικό σημείο
3.2.3

Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν την καθιστική ζωή.

Πρακτικό σημείο
3.2.4

Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν την καθιστική ζωή.

4

Αντιυπεργλυκαιμικές θεραπείες σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο

Antihyperglycemic therapies in patients with type 2 diabetes (T2D) and CKD
4.1: Μετφορμίνη
Σύσταση 4.1.1

Συνιστάται η θεραπεία ασθενών με διαβήτη τύπου 2, χρόνια νεφρική νόσο και eGFR ≥ 30 ml/min/1,73m2 με μετφορμίνη (1B).

Πρακτικό σημείο
4.1.1

Αντιμετώπιση τους ασθενών με νεφρική μεταμόσχευση, διαβήτη τύπου 2 και eGFR ≥ 30 ml/min/1,73m2 με μετφορμίνη, σύμφωνα με τις συστάσεις για ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο.

Πρακτικό σημείο
4.1.2

Η κοινή λήψη αποφάσεων θα πρέπει να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της διαχείρισης της διατροφής με επίκεντρο τον ασθενή, σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο.

Πρακτικό σημείο
4.1.3

Διαπιστευμένοι πάροχοι διατροφής, εγγεγραμμένοι διαιτολόγοι και εκπαιδευτικοί διαβήτη, κοινοτικοί λειτουργοί υγείας, σύμβουλοι από ομοτίμους ή άλλοι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να ασχολούνται με την πολυεπιστημονική φροντίδα διατροφής ασθενών με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο.

Πρακτικό σημείο
4.1.4

Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις πολιτισμικές διαφορές, τις δυσανεξίες στα τρόφιμα, τις διαφορές στους πόρους των τροφίμων, τις δεξιότητες μαγειρικής, τις συννοσηρότητες και το κόστος όταν προτείνουν επιλογές διατροφής σε ασθενείς και τις οικογένειές τους.

4.2: Αναστολείς του συμμεταφορέα-2 νατρίου-γλυκόζης (SGLT2i)
Σύσταση 4.2.1

Συνιστάται η θεραπεία ασθενών με διαβήτη τύπου 2, χρόνια νεφρική νόσο και eGFR ≥ 30 ml/min/1,73 m2 με αναστολείς του συμμεταφορέα-​2 νατρίου-​γλυκόζης (1A).

Πρακτικό σημείο
4.2.1

Ένας αναστολέας του συμμεταφορέα-​2 νατρίου-​γλυκόζης μπορεί να προστεθεί σε άλλα αντιυπεργλυκαιμικά φάρμακα σε ασθενείς που δεν επιτυγχάνουν ακόμα τους γλυκαιμικούς στόχους ή σε όσους παρότι τους επιτυγχάνουν μπορούν με ασφάλεια να πετύχουν χαμηλότερο στόχο.

Πρακτικό σημείο
4.2.2

Για ασθενείς στους οποίους η πρόσθετη μείωση της γλυκόζης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας (για παράδειγμα, όσοι λαμβάνουν ινσουλίνη ή σουλφονυλουρίες και επί του παρόντος ικανοποιούν τους γλυκαιμικούς στόχους), μπορεί να είναι απαραίτητο να σταματήσει ή να μειωθεί η δόση ενός αντιυπεργλυκαιμικού φαρμάκου, εκτός από τη μετφορμίνη, για να διευκολυνθεί η προσθήκη ενός αναστολέα του συμμεταφορέα-​2 νατρίου-​γλυκόζης.

Πρακτικό σημείο
4.2.3

Η επιλογή ενός αναστολέα του συμμεταφορέα-​2 νατρίου-​γλυκόζης θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στους παράγοντες με τεκμηριωμένα νεφρικά ή καρδιαγγειακά οφέλη και να λαμβάνει υπόψη το eGFR

Πρακτικό σημείο
4.2.4

Είναι εύλογο να αποσύρεται ο αναστολέας του συμμεταφορέα-​2 νατρίου-​γλυκόζης σε περιόδους παρατεταμένης νηστείας, χειρουργικής επέμβασης ή κρίσιμης ιατρικής νόσου (όταν οι ασθενείς ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για κέτωση).

Πρακτικό σημείο
4.2.5

Εάν ένας ασθενής κινδυνεύει από υποογκαιμία, εξετάστε το ενδεχόμενο μείωσης των δοσολογιών θειαζίδης ή διουρητικών βρόχου πριν από την έναρξη της θεραπείας με SGLT2i, συμβουλευτείτε τους ασθενείς για συμπτώματα μείωσης του όγκου και χαμηλής αρτηριακής πίεσης και παρακολουθήστε την κατάσταση του όγκου μετά την έναρξη του φαρμάκου.

Πρακτικό σημείο
4.2.6

Μπορεί να συμβεί αναστρέψιμη μείωση του eGFR με την έναρξη της θεραπείας με SGLT2i και γενικά δεν αποτελεί ένδειξη για διακοπή της θεραπείας.

Πρακτικό σημείο
4.2.7

Μόλις ξεκινήσει ένα SGLT2i, είναι λογικό να συνεχίσετε ένα SGLT2i ακόμη και αν ο eGFR πέσει κάτω από 30 ml / min ανά 1,73 m2, εκτός εάν δεν είναι ανεκτό ή ξεκινήσει θεραπεία αντικατάστασης νεφρού

Πρακτικό σημείο
4.2.8

Το SGLT2i δεν έχει μελετηθεί επαρκώς σε αποδέκτες μεταμόσχευσης νεφρού, οι οποίοι μπορεί να επωφεληθούν από τη θεραπεία με SGLT2i, αλλά είναι ανοσοκατασταλμένοι και δυνητικά σε αυξημένο κίνδυνο για λοιμώξεις. Επομένως, η σύσταση για χρήση του SGLT2i δεν ισχύει για τους αποδέκτες μεταμόσχευσης νεφρού (βλ. Σύσταση 4.2.1)

4.3: Αγωνιστές του υποδοχέα του τύπου γλυκαγόνης πεπτιδίου-1 (GLP-1 RA)
Σύσταση 4.3.1

Προτείνεται η χορήγηση ενός μακράς δράσης αγωνιστή του υποδοχέα του τύπου γλυκαγόνης πεπτιδίου-1 σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο που δεν έχουν επιτύχει τους εξατομικευμένους γλυκαιμικούς στόχους παρά τη χρήση μετφορμίνης και αναστολέα του συμμεταφορέα-​2 νατρίου-​γλυκόζης ή σε όσους δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα φάρμακα (1B).

Πρακτικό σημείο
4.3.1

Η επιλογή του GLP-1 RA πρέπει να δίνει προτεραιότητα στους παράγοντες με τεκμηριωμένα καρδιαγγειακά οφέλη

Πρακτικό σημείο
4.3.2

Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν την καθιστική ζωή.

Πρακτικό σημείο
4.3.3

Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν την καθιστική ζωή.

Πρακτικό σημείο
4.3.4

Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν την καθιστική ζωή.

5

Προσεγγίσεις στη διαχείριση ασθενών με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο

Approaches to management of patients with diabetes and CKD
5.1: Εκπαιδευτικά προγράμματα αυτοδιαχείρισης
Σύσταση 5.1.1

Συνιστάται η εφαρμογή ενός δομημένου εκπαιδευτικού προγράμματος αυτοδιαχείρισης για τη φροντίδα των ατόμων με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο (Εικόνα 28) (1C).

Πρακτικό σημείο
5.1.1

Τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο εφαρμογής ενός δομημένου προγράμματος αυτοδιαχείρισης για ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο, λαμβάνοντας υπόψη το τοπικό πλαίσιο, τις κουλτούρες και τη διαθεσιμότητα πόρων.

5.2: Ολοκληρωμένη συλλογική φροντίδα
Σύσταση 5.2.1

Προτείνεται οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι θεσμικοί υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων να εφαρμόζουν ενσωματωμένη, ολοκληρωμένη φροντίδα επικεντρωμένη στην αξιολόγηση των κινδύνων και την ενδυνάμωση των ασθενών, ώστε να παρέχεται ολοκληρωμένη φροντίδα σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο (2Β).

Πρακτικό σημείο
5.2.1

Η ομαδική ολοκληρωμένη φροντίδα, υποστηριζόμενη από τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, θα πρέπει να παρέχεται από ιατρικό και μη ιατρικό προσωπικό (για παράδειγμα, εκπαιδευμένους νοσοκόμους και διαιτολόγους, φαρμακοποιούς, βοηθούς υγειονομικής περίθαλψης, κοινοτικούς λειτουργούς και ομότιμους υποστηρικτές) κατά προτίμηση με γνώση της χρόνιας νεφρικής νόσου.


Εκτύπωση