Η σιπροφλοξασίνη είναι ένα ευρέος φάσματος αντιβιοτικό της κατηγορίας των φλουοροκινολονών. Έχει βακτηριοκτόνο δράση που οφείλεται στην αναστολή των ενζύμων τοποϊσομεράση II (DNA γυράση) και τοποϊσομεράση IV, τα οποία απαιτούνται για την αντιγραφή, μεταγραφή, επιδιόρθωση και ανασύνδεση του βακτηριακού DNA. Η συγγένεια της σπιροφλοξασίνης είναι 100 φορές υψηλότερη για τη βακτηριακή DNA γυράση, συγκριτικά με την αντίστοιχη των θηλαστικών.

Διαθέσιμες μορφές

ihihpojj

Στοιχεία φαρμακολογίας

Η σιπροφλοξασίνη είναι ένα ευρέος φάσματος αντιβιοτικό της κατηγορίας των κινολονών (φλουοροκινολόνες). Έχει βακτηριοκτόνο δράση που οφείλεται στην αναστολή των ενζύμων τοποϊσομεράση II (DNA γυράση) και τοποϊσομεράση IV, τα οποία απαιτούνται για την αντιγραφή, μεταγραφή, επιδιόρθωση και ανασύνδεση του βακτηριακού DNA. Η συγγένεια της σπιροφλοξασίνης για τη βακτηριακή DNA γυράση είναι 100 φορές υψηλότερη, συγκριτικά με τη συγγένειά της για τη DNA γυράση των θηλαστικών. Η σιπροφλοξασίνη έχει μοριακό τύπο C17H18FN3O3 και μοριακό βάρος 331,347 g/mol (απεικόνιση μορίου).

Η μικροβιακή αντοχή στις φθοροκινολόνες συμβαίνει κυρίως είτε με μεταλλάξεις της DNA γυράσης, με μειωμένη διαπερατότητα της εξωτερικής μεμβράνης είτε με εκροή φαρμάκου. Λόγω του διαφορετικού μηχανισμού δράσης των κινολονών, συμπεριλαμβανομένης της σιπροφλοξασίνης, από άλλες κατηγοριες αντιβιοτικών παραγόντων, όπως οι β-λακτάμες, τα μακρολίδια, οι τετρακυκλίνες και οι αμινογλυκοσίδες, δεν υπάρχει γνωστή διασταυρούμενη αντοχή μεταξύ της σιπροφλοξασίνης και αυτών των κατηγοριών φαρμάκων.

Η σιπροφλοξασίνη απορροφάται ταχέως και ικανοποιητικά από τον γαστρεντερικό σωλήνα μετά από χορήγηση από το στόμα. Δεν υπάρχει σημαντική απώλεια με το μεταβολισμό πρώτης διέλευσης με αποτέλεσμα να εξασφαλίζεται υψηλή βιοδιαθεσιμότητα με την εντερική χορήγηση, σε επίπεδα περίπου 70%. Μετά από εντερική ή παρενετερική χορήγηση, η σιπροφλοξασίνη κατανέμεται ευρέως στους ιστούς και τα υγρά του σώματος. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται στη χολή, τους πνεύμονες, τους νεφρούς, το ήπαρ, τη χοληδόχο κύστη, τη μήτρα, το σπερματικό υγρό, τον προστατικό ιστό και το υγρό, τις αμυγδαλές, το ενδομήτριο, τις σάλπιγγες και τις ωοθήκες. Οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου που επιτυγχάνονται στους περισσότερους από αυτούς τους ιστούς και τα υγρά ουσιαστικά υπερβαίνουν εκείνες στον ορό. Το φάρμακο επίσης κατανέμεται σε λιπώδη ιστό, υδατικό υγρό, οστό, χόνδρο, καρδιακό ιστό (βαλβίδες καρδιάς, μυοκαρδία), ρινικές εκκρίσεις, σάλιο, δέρμα, πτύελα και υπεζωκοτική, περιτοναϊκή, ασκητική, κυψέλη, λεμφική και νεφρική κύστη. Η σιπροφλοξασίνη συγκεντρώνεται μέσα στα ουδετερόφιλα, επιτυγχάνοντας συγκεντρώσεις σε αυτά τα κύτταρα που μπορεί να είναι 2-7 φορές μεγαλύτερες από τις εξωκυτταρικές συγκεντρώσεις.

Η σιπροφλοξασίνη και οι μεταβολίτες της απομακρύνονται με νεφρικούς και μη νεφρικούς μηχανισμούς, από τα ούρα και τα κόπρανα. Η σιπροφλοξασίνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στα ούρα και τα κόπρανα. Η νεφρική απέκκριση γίνεται μέσω σπειραματικής διήθησης και σωληναριακής έκκρισης. Σε φυσιολογική νεφρική λειτουργία, η νεφρική κάθαρση της σιπροφλοξασίνης είναι κατά μέσο όρο 300-479 ml/min, στους ενήλικες. Η απέκκριση με τη χολή ευθύνεται για τη πλειονότητα της μη νεφρικής απομάρυνσης της σιπροφλοξασίνης.

Ενδείξεις και δοσολογικά σχήματα σε ενήλικες ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία

Με την ανάπτυξη λιγότερο τοξικών παραγόντων, όπως οι πενικιλλίνες ευρέος φάσματος και οι κεφαλοσπορίνες, η παρεντερική χρήση των πολυμιξινών εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό, και περιορίστηκε στη θεραπεία πολυανθεκτικών πνευμονικών λοιμώξεων σε ασθενείς με κυστική ίνωση. Ωστόσο, η εμφάνιση πολυ-ανθεκτικών αρνητικών κατά Gram βακτηριδίων, περιλαμβανομένων της pseudomonas aeruginosa και του acinetobacter baumannii, και η έλλειψη νέων αντιμικροβιακών παραγόντων έχουν οδηγήσει στην εκ νέου διευρυνόμενη χρήση των πολυμυξινών στη θεραπευτική των λοιμώξεων.

Για τη θεραπεία οξέων ή χρόνιων λοιμώξεων που οφείλονται σε ευαίσθητα στελέχη ορισμένων βακτηρίων αρνητικών κατά Gram, ιδιαίτερα του Pseudomonas aeruginosa.

Πίνακας 1: Συνήθη συνιστώμενα δοσολογικά σχήματα σε φυσιολογική νεφρική λειτουργία

iv χορήγηση

α Λοιμώξεις που οφείλονται σε escherichia coli, klebsiella pneumoniae, enterobacter cloacae, proteus mirabilis, proteus vulgaris, providencia stuartii, morganella morganii, citrobacter freundii, pseudomonas aeruginosa, ευαίσθητα στη μεθικιλλίνη στελέχη staphylococcus aureus ή epidermidis, streptococcus pyogenes.
β Λοιμώξεις που οφείλονται σε enterobacter cloacae, serratia marcescens, pseudomonas aeruginosa.
γ Σε συνδυασμό με μετρονιδαζόλη, για λοιμώξεις που οφείλονται σε escherichia coli, pseudomonas aeruginosa, proteus mirabilis, klebsiella pneumoniae, bacteroides fragilis.
δ Λοιμώξεις που οφείλονται σε haemophilus influenzae, klebsiella pneumoniae.
ε Λοιμώξεις που οφείλονται σε escherichia coli, klebsiella pneumoniae, enterobacter cloacae, proteus mirabilis, pseudomonas aeruginosa, haemophilus influenzae, haemophilus parainfluenzae streptococcus pneumoniae. Δεν είναι φάρμακο πρώτης επιλογής στη θεραπεία υποτιθέμενης ή επιβεβαιωμένης πνευμονίας οφειλόμενης σε streptococcus pneumonia.
Θέση και βαρύτητα λοίμωξης Δόση Συχνότητα Διάρκεια
Λοίμωξη δέρματος και δερματικών δομών α 400 mg  κάθε 8 - 12 ώρες  7 - 14 ημέρες
Λοίμωξη οστών και άρθρωσεων β 400 mg κάθε 8 - 12 ώρες  4 -8 εβδομάδες 
Λοίμωξη ουροποιητικού 200 - 400 mg  κάθε 8 - 12 ώρες  7 - 14 ημέρες 
Χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα 400 mg  κάθε 12 ώρες 28 ημέρες
Επιπλεγμένη ενδοκοιλιακή λοίμωξη γ 400 mg  κάθε 12 ώρες  7 - 14 ημέρες
Νοσοκομειακή πνευμονία δ 750 mg κάθε 12 ώρες  7 - 14 ημέρες 
Οξεία παραρρινοκολπίτιδα  400 mg κάθε 12 ώρες 10 ημέρες 
Λοίμωξη κατώτερης αναπνευστικής οδού ε 400 mg κάθε 8 - 12 ώρες 7 - 14 ημέρες
Εμπύρετη ουδετεροπενία (εμπειρική αγωγή) 400 mg κάθε 8 ώρες 7 - 14 ημέρες 
Εισπνοή ενεργού άνθρακα
400 mg κάθε 8 ώρες 2 μήνες
Πανώλη 400 mg  κάθε 8 - 12 ώρες  14 ημέρες 

pos χορήγηση

α Σε συνδυασμό με μετρονιδαζόλη
β Οφειλόμενη σε haemophilus influenzae ή klebsiella pneumoniae.
β Για τη θεραπεία λοιμώξεων των οστών και των αρθρώσεων που οφείλονται στον staphylococcus aureus
Θέση και βαρύτητα λοίμωξης Δόση Συχνότητα Διάρκεια
Λοίμωξη δέρματος και δερματικών δομών 400 mg  κάθε 8 - 12 ώρες  7 - 14 ημέρες
Λοίμωξη οστών και άρθρωσεων 500 - 750 mg κάθε 12 ώρες  4 -8 εβδομάδες 
Λοίμωξη ουροποιητικού 200 - 400 mg  κάθε 8 - 12 ώρες  7 - 14 ημέρες 
Χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα 500 mg  κάθε 12 ώρες ≥ 6 εβδομάδες
Επιπλεγμένη ενδοκοιλιακή λοίμωξη α 500 mg  κάθε 12 ώρες  7 - 14 ημέρες
Νοσοκομειακή πνευμονία β 400 mg κάθε 8 ώρες  7 - 14 ημέρες 
Οξεία παραρρινοκολπίτιδα  400 mg κάθε 12 ώρες 10 ημέρες 
Λοίμωξη κατώτερης αναπνευστικής οδού 400 mg κάθε 8 - 12 ώρες 7 - 14 ημέρες
Εμπύρετη ουδετεροπενία (εμπειρική αγωγή) γ 400 mg κάθε 8 ώρες 7 - 14 ημέρες 
Εισπνοή ενεργού άνθρακα δ
400 mg κάθε 8 ώρες 2 μήνες
Πανώλη δ 500 - 750 mg  κάθε 12 ώρες  14 ημέρες 

Η ισοδυναμία των δοσολογικών σχημάτων για τη μετάβαση από την ενδοφλέβια χορήγηση σιπροφλοξασίνης σε χορήγηση σιπροφλοξασίνης από του στόματος, φαίνεται συνοπτικά στον πίνακα 2.

Πίνακας 2: Ισοδυναμία δοσολογικών σχημάτων iv και pos χορήγησης σιπροφλοξασίνης
α Σε συνδυασμό με μετρονιδαζόλη
β Συνιστάται ως αρχικό iv σχήμα για την εμπειρική θεραπεία ενδοκοιλιακών λοιμώξεων. Με τη μετρονιδαζόλη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εμπειρική θεραπεία της ήπιας έως μέτριας λοίμωξης που αποκτήθηκε στην κοινότητα (π.χ. διάτρητη ή αποφρακτική σκωληκοειδίτιδα). Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εμπειρική θεραπεία της ήπιας έως μέτριας οξείας χολοκυστίτιδας που έχει αποκτηθεί από την κοινότητα
β Για τη θεραπεία λοιμώξεων των οστών και των αρθρώσεων που οφείλονται στον staphylococcus aureus
iv χορήγηση pos χορήγηση
200 mg κάθε 12 ώρες 250 mg κάθε 12 ώρες
400 mg κάθε 12 ώρες 500 mg κάθε 12 ώρες
400 mg κάθε 12 ώρες 750 mg κάθε 12 ώρες

Δοκιμασίες ευαισθησίας

Πίνακας 1: Ερμηνεία δοκιμών ευαισθησίας στη σιπροφλοξασίνη
α Σε συνδυασμό με μετρονιδαζόλη
β Οφειλόμενη σε haemophilus influenzae ή klebsiella pneumoniae.
β Για τη θεραπεία λοιμώξεων των οστών και των αρθρώσεων που οφείλονται στον staphylococcus aureus
Βακτήριο  Τεχνικές αραίωσης
MIC, mcg/ml
Τεχνικές διάχυσης
Διάμετρος ζώνης, mm
S R R
Enterobacteriaceae ≤ 1 2 ≥ 4 ≥ 21 16 - 20 ≤ 15
Enterococcus faecalis ≤ 1 2 ≥ 4 ≥ 21 16 - 20 ≤ 15
Staphylococcus aureus ≤ 1 2 ≥ 4 ≥ 21 16 - 20 ≤ 15
Staphylococcus epidermidis ≤ 1 2 ≥ 4 ≥ 21 16 - 20 ≤ 15
Staphylococcus saprophyticus ≤ 1 2 ≥ 4 ≥ 21 16 - 20 ≤ 15
Pseudomonas aeruginosa ≤ 1 2 ≥ 4 ≥ 21 16 - 20 ≤ 15
Haemophilus influenzae ≤ 1 - - ≥ 21 - -
Haemophilus parainfluenzae ≤ 1 - - ≥ 21 - -
Streptococcus pneumoniae ≤ 1 2 ≥ 4 ≥ 21 16 - 20 ≤ 15
Streptococcus pyogenes ≤ 1 2 ≥ 4 ≥ 21 16 - 20 ≤ 15
Bacillus anthracis ≤ 0,25 - - - - -
Yersinia pestis ≤ 0,25 - - - - -

Προσαρμογή σε επηρεασμένη νεφρική λειτουργία

Η σιπροφλοξασίνη αποβάλλεται κυρίως με νεφρική απέκκριση. Ωστόσο, το φάρμακο μεταβολίζεται επίσης και εκκαθαρίζεται εν μέρει μέσω του χολικού συστήματος του ήπατος και μέσω του εντέρου. Αυτές οι εναλλακτικές οδούς απεξάρτησης φαρμάκου φαίνεται να αντισταθμίζουν τη μειωμένη νεφρική απέκκριση σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Παρόλα αυτά, συνιστάται κάποια τροποποίηση της δοσολογίας, ιδιαίτερα για ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία

Εάν η δόση που συνιστάται στον Πίνακα 5 παραπάνω είναι μικρότερη από εκείνη που συνιστάται για ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια όπως περιγράφεται στον Πίνακα 6, πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη δόση.

Πίνακας 2: Προσαρμογή δοσολογίας για το επίπεδο νεφρικής λειτουργίας

iv χορήγηση

α Η τυπική δόση σε ενήλικες ασθενείς είναι 1,2 g/m2 δύο φορές την ημέρα
β Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητες αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4
Συστάση του κατασκευαστή
Κάθαρση κρεατινίνης Δοσολογία χορήγησης
≥ 30 ml/min Δεν χρειάζεται προσαρμογή
5 - 30 ml/min (μη αιμοκαθαιρόμενοι) 200-400 mg κάθε 18-24 ώρες α
α Η τυπική δόση σε ενήλικες ασθενείς είναι 1,2 g/m2 δύο φορές την ημέρα
β Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητες αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4
Εναλλακτική σύσταση
Κάθαρση κρεατινίνης Δοσολογία χορήγησης
≥ 50 ml/min Δεν χρειάζεται προσαρμογή
10 - 50 ml/min 50 - 75 % της τυπικής δόσης κάθε 12 ώρες α
< 10 ml/min (μη αιμοκαθαιρόμενοι) 50% της τυπικής δόσης κάθε 12 ώρες α

pos χορήγηση

α Η τυπική δόση σε ενήλικες ασθενείς είναι 1,2 g/m2 δύο φορές την ημέρα
β Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητες αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4
Σύσταση του κατασκευαστή - δισκία άμεσης αποδέσμευσης
Κάθαρση κρεατινίνης Δοσολογία χορήγησης
≥ 50 ml/min Δεν χρειάζεται προσαρμογή
30 - 50 ml/min 250 - 500 mg κάθε 12 ώρες α
5 - 30 ml/min (μη αιμοκαθαιρόμενοι) 250 - 500 mg κάθε 18 ώρες α
α Η τυπική δόση σε ενήλικες ασθενείς είναι 1,2 g/m2 δύο φορές την ημέρα
β Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητες αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4
Σύσταση του κατασκευαστή - δισκία ελεγχόμενης αποδέσμευσης
Κάθαρση κρεατινίνης Δοσολογία χορήγησης
≥ 30 ml/min Δεν χρειάζεται προσαρμογή
< 30 ml/min (μη αιμοκαθαιρόμενοι) 500 mg κάθε 24 ώρες α
1 Η σύσταση αφορά σε δισκία άμεσης αποδέσμευσης (Aronoff 2007)
Εναλλακτική σύσταση 1
Κάθαρση κρεατινίνης Δοσολογία χορήγησης
≥ 50 ml/min Δεν χρειάζεται προσαρμογή
10 - 50 ml/min 50 - 75 % της τυπικής δόσης κάθε 12 ώρες α
< 10 ml/min (μη αιμοκαθαιρόμενοι) 50% της τυπικής δόσης κάθε 12 ώρες α

Προσαρμογή σε υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας

Η απομάκρυνση της σιπροφλοξασίνης με τη κλασική συνεδρία αιμοκάθαρσης είναι 10%. Η απομάκρυνση με τις συνεχείς μεθόδους αιμοκάθαρσης (συνεχής φλεβο-φλεβική αιμοκάθαρση, συνεχής φλεβο-φλεβική αιμοδιήθηση και συνεχής φλεβο-φλεβική αιμοδιαδιήθηση), ποικίλει και εξαρτάται μεταξύ άλλων από τον τύπο του φίλτρου, το ρυθμό ροής και τον ρύθμό υπερδιήθησης.

Οι γενικές συστάσεις προσαρμογής της δοσολογίας της σιπροφλοξασίνης σε ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε εξωνεφρική κάθαρση περιγράφονται στον πίνακα 5.

Πίνακας 5: Προσαρμογή δοσολογίας σε υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας

iv χορήγηση

α Η τυπική δόση σε ενήλικες ασθενείς είναι 1,2 g/m2 δύο φορές την ημέρα
β Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητες αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4
Σύσταση του κατασκευαστή
Κάθαρση Δοσολογία χορήγησης
Κλασική αιμοκάθαρση 250 - 500 mg κάθε 24 ώρες
Συνεχείς μέθοδοι αιμοκάθαρσης Χορήγηση iv κεφουροξίμης
Περιτοναϊκή κάθαρση 100% της τυπικής δόσης κάθε 48 ώρες α
1 Heintz 2009, Trotman 2005
2 Η σύσταση ισχύει με τη προϋπόθεση ότι ο ασθενής υποβάλλεται σε 3 συνεδρίες 4-ωρης αιμοκάθαρσης την εβδομάδα
3 Η κάθαρση φαρμάκων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη μέθοδο της νεφρικής αντικατάστασης, του τύπου του φίλτρου και του ρυθμού ροής. Η κατάλληλη δοσολογία απαιτεί στενή παρακολούθηση της φαρμακολογικής απόκρισης, σημάδια ανεπιθύμητων ενεργειών που οφείλονται στη συσσώρευση φαρμάκων, καθώς και συγκεντρώσεις φαρμάκου σε σχέση με το στόχαστρο στόχου (εάν είναι απαραίτητο). Τα παρακάτω είναι μόνο γενικές συστάσεις (βάσει ρυθμών ροής / υπερδιήθησης από 1 έως 2 L / ώρα και ελάχιστης υπολειμματικής νεφρικής λειτουργίας) και δεν πρέπει να αντικαθιστούν την κλινική κρίση
α Χορήγηση της δόσης μετά το πέρας της αιμοκάθαρσης τις ημέρες που γίνεται συνεδρία τεχνητού νεφρού
α Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητες αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4
Εναλλακτική σύσταση 1
Κάθαρση Δοσολογία χορήγησης
Κλασική διαλείπουσα αιμοκάθαρση 2 200 - 400 mg κάθε 24 ώρες α
Συνεχείς μέθοδοι αιμοκάθαρσης 3 200 - 400 mg κάθε 12 - 24 ώρες
Περιτοναϊκή κάθαρση 100% της τυπικής δόσης κάθε 48 ώρες α

pos χορήγηση

α Η σύσταση αφορά ασθενείς που υποβάλλονται σε 3 συνεδρίες 4-ωρες την εβδομάδα. Η δόση χορηγείται μετά το πέρας της συνεδρίας τις ημέρες που γίνεται αιμοκάθαρση
β Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητες αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4
Σύσταση του κατασκευαστή - δισκία άμεσης αποδέσμευσης
Κάθαρση Δοσολογία χορήγησης
Κλασική διαλείπουσα αιμοκάθαρση 250 - 500 mg κάθε 24 ώρες α
Περιτοναϊκή κάθαρση 250 - 500 mg κάθε 24 ώρες
α Η σύσταση αφορά ασθενείς που υποβάλλονται σε 3 συνεδρίες 4-ωρες την εβδομάδα. Η δόση χορηγείται μετά το πέρας της συνεδρίας τις ημέρες που γίνεται αιμοκάθαρση
β Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητες αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4
Σύσταση του κατασκευαστή - δισκία ελεγχόμενης αποδέσμευσης
Κάθαρση Δοσολογία χορήγησης
Κλασική αιμοκάθαρση 500 mg κάθε 24 ώρες α
Περιτοναϊκή κάθαρση 500 mg κάθε 24 ώρες
1 Heintz 2009, Trotman 2005
2 Η σύσταση ισχύει με τη προϋπόθεση ότι ο ασθενής υποβάλλεται σε 3 συνεδρίες 4-ωρης αιμοκάθαρσης την εβδομάδα
3 Η κάθαρση φαρμάκων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη μέθοδο της νεφρικής αντικατάστασης, του τύπου του φίλτρου και του ρυθμού ροής. Η κατάλληλη δοσολογία απαιτεί στενή παρακολούθηση της φαρμακολογικής απόκρισης, σημάδια ανεπιθύμητων ενεργειών που οφείλονται στη συσσώρευση φαρμάκων, καθώς και συγκεντρώσεις φαρμάκου σε σχέση με το στόχαστρο στόχου (εάν είναι απαραίτητο). Τα παρακάτω είναι μόνο γενικές συστάσεις (βάσει ρυθμών ροής / υπερδιήθησης από 1 έως 2 L / ώρα και ελάχιστης υπολειμματικής νεφρικής λειτουργίας) και δεν πρέπει να αντικαθιστούν την κλινική κρίση
α Χορήγηση της δόσης μετά το πέρας της αιμοκάθαρσης τις ημέρες που γίνεται συνεδρία τεχνητού νεφρού
α Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητες αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4
Εναλλακτική σύσταση 1
Κάθαρση Δοσολογία χορήγησης
Κλασική διαλείπουσα αιμοκάθαρση 2 200 - 400 mg κάθε 24 ώρες α
Συνεχείς μέθοδοι αιμοκάθαρσης 3 200 - 400 mg κάθε 12 - 24 ώρες
Περιτοναϊκή κάθαρση 100% της τυπικής δόσης κάθε 48 ώρες α

Νεφροτοξικότητα

Σε ασθενείς με αλκαλικά ούρα (pH ≥ 7) έχει αναφερθεί κρυσταλουρία. Επομένως πρέπει να αποφεύγεται η αλκαλοποίηση των ούρων, και η πρόσληψη υγρών πρέπει να είναι επαρκής για να διατηρείται η παραγωγή ούρων τουλάχιστον 1200 έως 1500 ml ημερησίως. 

Η αλλεργική διάμεση νεφρίτιδα (AIN) θεωρείται η πιο συνηθισμένη αιτία και αποδίδεται στην αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου III [1], ενώ η υπερδοσολογία με ciprofloxacin συχνά προκαλεί οξεία σωληναριακή νέκρωση (ATN · η κανονική δόση για την ciprofloxacin κυμαίνεται μεταξύ 500 και 750 mg / 12 ώρες).

Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις


Εκτύπωση   Email