Η οσελταμιβίρη (oseltamivir) είναι αντι-ιικός παράγοντας που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της πρόσφατης, οξείας και μη επιπλεγμένης λοίμωξης οφειλόμενης στον ιό της γρίπης τύπου Α και Β (influenza A και B) σε άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των 2 εβδομάδων αφενός και για τη προφύλαξη από τη λοίμωξη από τα ίδια στελέχη σε άτομα ηλικίας μεγαλύτερης του 1 έτους αφετέρου. Η οσελταβίρη δρα μέσω αναστολής των νευραμινιδασών του ιού της γρίπης τύπου Α και Β.

Open Modal

Modal Title

Type your modal content here

Tamiflu

Διαθέσιμες μορφές

  • Κάψουλες που περιέχουν 30 mg, 45 mg ή 70 mg φωσφορικής οσελταμιβίρης
  • Φωσφορικό άλας οσελταμιβίρης για πόσιμο εναιώρημα (που παρέχεται ως σκόνη), που περιέχει 6 mg φωσφορικής οσελταμιβίρης ανά ml

Στοιχεία φαρμακολογίας

Η οσελταμιβίρη (δομή της πρωτεΐνης) είναι αντιιικός παράγοντας. Είναι προφάρμακο και μεταβολίζεται στο ήπαρ με υδρόλυση από τις ηπατικές εστεράσες σε καρβοξυλική οσελταμιβίρη. Μελέτες in vitro απέδειξαν ότι ούτε η oseltamivir ούτε ο δραστικός μεταβολίτης είναι ένα υπόστρωμα ή αναστολέας, των κυριότερων ισομορφών του κυτοχρώματος Ρ450. Το καρβονικό άλας οσελταμιβίρης είναι χημικά ακετάμιδο-κυκλοεξένιο, που είναι δομικά ομόλογο του σιαλικού οξέος και αναστέλλει τη νευραμινιδάση των ιών της γρίπης τύπου Α και Β.

Το καρβονικό άλας οσελταμιβίρης δεν μεταβολίζεται περαιτέρω και αποβάλλεται αποκλειστικά (> 99%) με νεφρική απέκκριση, στα ούρα. Η νεφρική απέκκριση γίνεται με συνδυασμό σπειραματικής διήθησης και ενεργής σωληναριακής έκκρισης, δεδομένου ότι η νεφρική κάθαρση της καρβοξυλικής οσελταμιβίρης είναι υπερδιπλάσια του ρυθμού σπειραματικής διήθησης.

Ενδείξεις και δοσολογικά σχήματα σε ενήλικες ασθενείς

Οι κλινικές ενδείξεις της νορφλοξασίνης περιλαμβάνουν τη θεραπεία των απλών και επιπλεγμένων λοιμώξεων των ουροφόρων οδών, που προκαλούνται από ευαίσθητα αρνητικά κατά Gram και θετικά κατά Gram βακτήρια, της οφειλόμενης στο escherichia coli προστατίτιδας, και της γονόρροιας, που προκαλείται από neisseria gonorrhoeae.

Τα συνήθη δοσολογικά σχήματα, ανάλογα με την εντόπιση και τη βαρύτητα της λοίμωξης σε ενήλικες ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, φαίνονται στον πίνακα 1. Στους ασθενείς με νεφρική νόσο υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ρήξης του αχίλλειου τένοντα.

Ενδείξεις και δοσολογία σε φυσιολογική νεφρική λειτουργία field 133

Πίνακας 1: Συνήθη συνιστώμενα δοσολογικά σχήματα σε φυσιολογική νεφρική λειτουργία
α Σε λοιμώξεις που οφείλονται σε escherichia coli, klebsiella pneumoniae, proteus mirabilis
β Σε λοιμώξεις που οφείλονται σε άλλους μικροοργανισμούς, πέραν των αναφερόμενων στο σχόλιο α
Λόγος χορήγησης Δοσολογία Διάρκεια θεραπείας
Θεραπεία λοίμωξης 75 mg κάθε 12 ώρες 5 ημέρες
Πρόληψη, μετά από συγχρωτισμό με άτομο που νοσεί 75 mg κάθε 24 ώρες ≥ 10 ημέρες
Πρόληψη κατά τη διάρκεια επιδημίας γρίπης στην κοινότητα 75 mg κάθε 24 ώρες  6 εβδομάδες 

Προσαρμογή σε επηρεασμένη νεφρική λειτουργία

Όπως φαίνεται στον πίνακα 2, με βάση την εγκεκριμένη οδηγία του φαρμάκου, πρέπει να γίνεται προσαρμογή του δοσολογικού σχήματος σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης ≤ 30 ml/min και να αποφεύγεται η χορήγησή της οσελταμιβίρης σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 10 ml/min.

Εγκεκριμένη οδηγία-προσαρμογή σε νεφρική ανεπάρκεια field 134

Πίνακας 2: Προσαρμογή δοσολογίας για το επίπεδο νεφρικής λειτουργίας - εγκεκριμένη οδηγία
eClcr: εκτιμώμενη κάθαρση κρεατινίνης. Για τον υπολογισμό της προτείνεται η χρήση της εξίσωσης των Cockcroft και Gault
α Η τυπική δόση θεραπείας σε ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία είναι 75 mg κάθε 12 ώρες για 5 ημέρες
β Η τυπική δόση πρόληψης σε ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία είναι 75 mg κάθε 24 ώρες τουλάχιστον για 10 ημέρες σε συγχρωτισμό με άτομο που νοσεί και για 6 εβδομάδες σε επιδημία γρίπης στη κοινότητα. Τα ίδια χρονικά διαστήματα τηρούνται και επί επηρεασμένης νεφρικής λειτουργίας
γ Προκειμένου για ασθενείς που δεν υποβάλλονται σε εξωνεφρική κάθαρση
eClcr Δοσολογία χορήγησης
Θεραπεία α Πρόληψη β
10 - 30 ml/min
75 mg κάθε 24 ώρες για 5 ημέρες 75 mg κάθε 48 ώρες ή 30 mg κάθε 24 ώρες
< 10 ml/min γ
Δεν υπάρχουν διαθέσιμες συστάσεις 

Επιπλέον της εγκεκριμένης οδηγίας του κατασκευαστή, οι ακόλουθες συστάσεις έχουν εναλλακτικά προταθεί και υποστηρίζουν τη προσαρμογή της δοσολογίας σε κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/min (πίνακας 3).

Εναλλακτική οδηγία-προσαρμογή σε νεφρική ανεπάρκεια field 135

Πίνακας 3: Προσαρμογή δοσολογίας για το επίπεδο νεφρικής λειτουργίας - εναλλακτική οδηγία 1
eClcr: εκτιμώμενη κάθαρση κρεατινίνης. Για τον υπολογισμό της προτείνεται η χρήση της εξίσωσης των Cockcroft και Gault
1 Πηγή: Renal Pharmacotherapy. Dosage Adjustment of Medications Eliminated by the Kidneys © 2013
2 Για όλα τα σχήματα, η διάρκεια θεραπείας είναι η αντίστοιχη ως επί φυσιολογικής νεφρικήε λειτουργίας
α Δόση ως επί φυσιολογικής νεφρικής λειτουργίας
β Δόσεις έως 150 mg κάθε 12 ώρες έχουν δοκιμαστεί σε ασθενείς κρίσιμα πάσχοντες
eClcr Δοσολογία χορήγησης
Θεραπεία 2 Πρόληψη 2
> 50 ml/min α 75 mg κάθε 12 ώρες β 75 mg κάθε 24 ώρες
10 - 50 ml/min 75 mg κάθε 24 ώρες  
< 10 ml/min β
Δεν υπάρχουν διαθέσιμες συστάσεις  

Προσαρμογή σε υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας

Η εγκεκριμένη και εναλλακτική οδηγία για τη προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε εξωνεφρική κάθαρση (αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση) περιγράφονται στους πίνακες 4 και 5, αντίστοιχα..

Εγκεκριμένη οδηγία-προσαρμογή σε κάθαρση field 136

Εναλλακτική οδηγία-προσαρμογή σε κάθαρση field 137

Πίνακας 4: Προσαρμογή δοσολογίας σε εξωνεφρική κάθαρση - εναλλακτική οδηγία 1
1 Πηγή: Renal Pharmacotherapy. Dosage Adjustment of Medications Eliminated by the Kidneys © 2013
α Χορήγηση της δόσης χρονικά μετά τη συνεδρία τεχνητού νεφρού τις ημέρες αιμοκάθαρσης
β Οι συνεχείς μέθοδοι αιμοκάθαρσης αυξάνουν σημαντικά τη κάθαρση της οφλοξασίνης
Μέθοδος κάθαρσης Δοσολογία χορήγησης
Θεραπεία Πρόληψη
Διαλείπουσα αιμοκάθαρση - HD 400 mg δόση εφόδου και ακολούθως 200 -400 mg κάθε 24 ώρες α  
Συνεχής φλεβο-φλεβική αιμοκάθαρση - CVVH β  400 mg κάθε 8 ώρες  
Συνεχής περιτοναϊκή κάθαρση - CAPD 400 mg δόση εφόδου και ακολούθως 200 mg κάθε 24 ώρες  

Νεφροτοξικότητα

Σε πειραματικά μοντέλα η χορήγηση κεφεπίμης έχει συσχετισθεί με νεφροτοξικότητα (Elsayed MG et al. 2014). Ωστόσο, στον άνθρωπο δεν αναφέρεται στη βιβλιογραφία νεφροτοξικότητα από τη χορήγηση κεφεπίμης, με εξαίρεση μια αναφορά για οξεία διάμεση νεφρίτιδα (Mac K et al. 2015


Εκτύπωση   Email